تبلیغات
معاونت پژوهشی اداره آموزش و پرورش ناحیه 3 شهرستان کرمانشاه - راهکارهای کاهش اختلالات و مشکلات یادگیری در درس املای یکی از دانش‌آموزان دبستان

1- هنگام نوشتن، به روش صحیح بر روی میز و نیمکت می‌نشیند؛

2- مداد را درست در دست می‌گیرد؛

3- دارای سطح کمی و کیفی بالایی از یادگیری، به ویژه در درس املا می‌باشد؛

4- جذابیت کلاس و درس‌ها برای او دو چندان شده است؛

5- با ذوق و شوق به مدرسه می‌آید؛

6- پیشرفت تحصیلی چشمگیر، به ویژه در درس املا، روحیه اعتماد به نفس و خود پنداره مثبت او را افزایش داده است؛

7- بسیار علاقه‌مند به نوشتن و انجام تکالیف می‌باشد؛

8- انتخاب او به عنوان «نماینده کلاس» باعث گردید که میزان تعامل و روابط او با دیگر دانش‌آموزان کلاس، بیش از پیش افزایش یابد؛

9- ارتقای سطح کمی و کیفی یادگیری دانش آموز، به ویژه در درس املا باعث گردید که تعجب همکاران به خصوص مدیر مدرسه، دانش‌آموزان و اولیای او را نیز برانگیزد.

بدین ترتیب نتایج فوق و یافته‌های اقدام پژوهی حاضر، حاكی از موفقیت طرح بوده ‌است.

در قسمت آخر این اقدام پژوهی نیز، پیشنهادهایی ذیل ارائه شده است كه امید می رود راهگشای حركتی پویا و سازنده در جهت رشد و شکوفایی استعدادهای نونهالان این مرز و بوم ‌باشد.

1- قبل از تهیه هر طرح آموزشی لازم است با مطالعه دقیق در جهت تشخیص مشكل واقعی دانش‌آموزان و شناخت خصوصیات عاطفی، رفتاری و جسمانی آنان اقدام گردد.

2- با مراكز مشاوره و اختلالات یادگیری و رفتاری جهت تشخیص مشكل و کسب رهنمودهای لازم ارتباط برقرار گردد.

3- با اولیای دانش آموزان و همکاران مدرسه (بخصوص مدیر و معلم سال قبل) با هدف به كارگیری روش‌های مناسب برای رفع مشكل دانش آموزان جلسات هفتگی یا ماهانه تشكیل گردد.

4- آموزش باید از سطحی از سلسله مراتب یادگیری كه در آن كودك مشكل دارد شروع شود.

5- آموزش باید انفرادی و بر اساس توانایی‌های كودك و با توجه به نارسایی‌های او تهیه و ارائه گردد.

6- برنامه‌های آموزشی باید حاصل نتایج آزمون‌های روانی و جسمی فرد مورد نظر  باشد.

7- آموزش باید براساس آمادگی و انگیزش كودك انجام شود.

8- از نظریه‌های گوناگون موجود در این زمینه مانند نظریه غلبه طرفی مغز، نظریه كوتاهی دامنه توجه، نظریه روان كاوی، بازی درمانی، نظریه فرابری آگاهی‌ها و تاخیر در رشد می‌توان بهره برد.

9- با روش‌های مناسب، اعتماد به نفس و خود پنداره‌‌ی مثبت در دانش آموزان ایجاد و افزایش یابد.

10- از برچسب زدن‌های نامناسب و نابجا و خرد كننده پرهیز شود.

11- تهیه‌ی برنامه‌های آموزشی به صورت بازی و القای مطالب به طور غیر مستقیم صورت گیرد.

12- در آموزش این كودكان، از روش‌های چند حسی به خصوص روش فرنالد، روش بازی درمانی، و مصاحبه درباره‌ی فضای زندگی استفاده شود.

 


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها